انجیلاق واقع در شهرستان ابیک از استان قزوین در بخش کوهپایه غربی با حدود دویست خانوار که بالغ برهشتصد نفر جمعیت دارد . از شمال به زرجه بستان و کهوانک، از شرق به اصغرآباد، از جنوب به اسد آباد و کوندج، از غرب به حصار خروان و کبریت میان قرار گرفته است.دارای محصولات باغی از قبیل  انگور، بادام، گردو و گیلاس می باشد. اما معروفترین میوه آن انجیل است که وجه تسمیه آن هم به همین خاطرمی باشد .انجیلاق یعنی باغ انجیل . انواع انجیل در این دهکده زیبا وجود دارد . درخت انجیل نسبت به سرما بسیار حساس است بطوری که در سالهایی که سرما زیاد باشد به درخت انجیل آسیب جدی می رسد. زبان مردم تاتی با گویش مخصوص می باشد . تعداد اندکی هم از اقوام کرد در این محل از گذشته دور بوده اند بطوریکه گفته شده از سال ۱۳۱۲ به این محل مهاجرت کرده اند .

از آثار زیبا ودیدنی انجیلاق، کوه گندم وجو یا به زبان محلی قلور می باشد . انجیلاق پیشینه تاریخی زیادی دارد. درنقاط مختلفی از صحراهای انجیلاق آثار سکونت گذشتگان دیده می شود .

در اسفناغ چشمه که یکی از این نقاط می باشد در اطراف چشمه آثار خانه های تخریب شده وجود دارد که حاکی از آن است که تعداد اندکی خانواده بصورت موقت در فصولی از سال زندگی می کرده اند که شغل اصلی آنان گله داری بوده است .

دشت وسیعی در شرق روستا قرار دارد که به زرین گلک معروف است. در تپه ورودی این دشت آثار سکونت دیده می شود. به نظر می رسد این تپه از تخریب خانه های قدیمی که چندان هم محکم نبوده،تشکیل شده است. با کمی دقت وتامل متوجه می شویم سکنه اینجا از سکنه اسفناغ چشمه متمدن تر بوده اند.مکان دیگری که آثار سکونت دیده می شود در شمال قرار دارد این مکان درمیان تپه های زیادی که چشمه زیبایی را دردل خود قرارداده بنام انجیلاق قدیم یا به زبان محلی کهنه انجیلاق نامیده می شود. در این محل علاوه بر وجود آثار سکونت، قبرستان قدیمی نیز وجود دارد .کشاورزی در اینجا رونق خوبی داشته است. لوبیا ، ذرت ، پنبه ،گندم ، جو، عدس و ماش از محصولات و حبوبات معروف این منطقه می باشد .مکانهای سابق الذکر از مناطق قشلاقی و کهنه انجیلاق منطقه ییلاقی مشترک بین آنها بوده است. در سالهای پر آبی زندگی کوچ نشینی به همین منوال بوده است.اما با گذشت سالهای پر آبی و وجود سالهای متمادی خشکسالی زندگی و شیوه آن تغییر کرد . آب که مایه حیات اولیه همه انسانها بوده، زیادی یا کمبود و فقدان آن بر زندگی انسانها تاثیر به سزایی داشته است . در انجیلاق هم خشکسالی باعث خشکی تنها چشمه این محل شده  و سکنه مجبور به ترک آنجا شده است .

ایجاد و پیدایش قنات که آب آن دایمی تر از چشمه می باشد باعث کوچ سکنه به نزدیکی آن شده ،سکنه انجیلاق قدیم با ساختن خانه هایی در محل کنونی امامزاده تپه به این مکان آمدند . زندگی ییلاق وقشلاق قدیم دیگر وجود نداشت تقریبا زندگی دایم در این مکان برای هردو طایفه رضایت بخش بوده است .

ضمن کار کشاورزی وگله داری شغل جدیدی با وجود قنات ایجاد شد . این شغل جدید که سکنه روستاهای اطراف هم به آن نیاز داشتند. رونق نسبتا خوبی به وضعیت امرار معاش اهالی بخشیده، این شغل آسیابانی بود . قنات که علاوه بر تامین آب شرب و آب کشاورزی می توانست آسیاب را جهت آرد گندم به گردش درآورد. این آسیابها با توجه به مسیر آب قنات در غرب رودخانه به سمت حصاردشت و در امتداد رود خانه به سمت جنوب آن قرار داشت .آثار و بقایای این آسیابها در کنار رود خانه مدام آباد هنوز به چشم می خورد .سالهای زیادی به این منوال گذشته است . وجود قبرستان قدیمی درکنار زمین فوتبال فعلی حکایت از زندگی سالهای زیادی را در امامزاده تپه دارد. وقوع زلزله مهیب وتخریب تمام خانه ها و کشته شدن زیادی از اهالی و غیرباز سازی خانه های تخریب شده بازماندگان مجروح وآسیب دیده را به سمت جنوب تپه یعنی مکان فعلی کشاند تا مجددا زندگی جدیدی را آغاز نمایند .استقرار در محل جدید باعث گردید تا مهاجران دیگری از اطراف به اینجا آیند .